Tuesday, June 12, 2012

Bab 8 {Flashback~ Tersedar. }

[Keesokan harinya...]

Aleya: Hmph, korang, korang tak risau ke dgn Shasha tu?

Diana: Risau apa?

Aleya: Iyalah,dia overconfident sangat tuh. Kan saya dah cerita,benda basic mcm tu pun boleh salah apa lagi tricky question yang lain.  Apa nak jadi?

Maria: Que Sera Sera, whatever wil be,will be...[nada tak ada mood]

Dahlia: Tapi kan,biasanya org yg salah benda senang nih, benda susah dia betul.

Aleya: BIASANYA. bukan confirm! Mcm mana ni? Nak nasihat dia...takut terasa...

Maria: Que Sera Sera, whatever wil be,will be...[nada tak ada mood]


Diana: Alah tegur saja! Tak pon perli...or apa sajalah! What say you,Mar?


Maria: Que Sera Sera, whatever wil be,will be...[nada tak ada mood]


Diana: Ish,awk ni, Maria! Asyik, tu jer awk ckp! Takda ayat lain?


Maria: Que Sera Sera, whatever wil be,will be... Eh,betul apa! Maria cuma ckp, suka hatilah. Apa-apalah. Whatever will be,will be. 


Diana: Mana Maria dpt ayat tu?????????


Maria: -_-" [pandang Aleya dgn muka mcm marah tu]


Diana: Dee salah cakap ke?


Aleya: Tu kan ayat Cikgu Sal selalu cakap... Takkan tak tahu!?


Diana: Jgnlah marah. Alah, mestilah korang tahu. Cikgu Sal guru BM,kegemaran Aleya. Maria pulak, ketagih English. Dahlia plak,jenis yg fokus dlm kelas...

Dahlia: Kantoi!! So sekarang Dee nk mengaku yg Dee tak fokus dlm kelas lah ni?? Yelah, Lia pun selalu nampak Dee taklah fokus sangat kan! Mentang-mentang sekolah ni boleh bawa gajet ke sekolah,dia salah gunakan! Eleh!

Diana: Oppss! Haha,mmg pon!

Maria: Eh,ni yg jelous ni! Tak payah belajar gila-gila pun dah pandai gila! Tidak adil! Mana dapat sume ilmu yg dtg tanpa usaha itu!?

Dahlia: Cakap macamlah dia tu tak pandai, padahal dialah yg terpandai dlm batch kita nih. Markah dia tu dah tak boleh nak kurang 90%! Paling rendah 90!

Maria: Ada-adalah! Mana ada!

Diana: Biasalah itu. Anak pemilik sekolah ini. Kena jaga imej. Tak tahu ke? MAria ni, satu dalam sejuta. Biasanya, anak pemilik sekolah swasta mcm ni,gedik dan tak berapa pandai. Macam dalam cerita Nada Cinta. Tapi  Maria tak! Ha...kwn sapalah itu.

Maria: Diana ni...Diana tu...

Aleya: Biarlah,Maria. Yg Diana dpt tu, nikmat Allah yg sementara. Mcm nikmat kekayaan Maria ni. Kejap lagi,klu dia take for granted, Allah akan tarik balik bila-bila masa saja. Tapi kalau dia seorang yang bertaqwa, nikmat ini akan berterusan. Sama juga kesnya dengan si Shasha. Cumanya, nikmat dan kepandaian Shasha itu, sudah ditarik sedikit dan dia sudah terima balasannya. Si Diana tu, tak tahu lagilah. Tapi sempat lagi bertaubat sekarang.

Diana: Ok fine!! Dee insaf! Diana akan berusaha dgn usaha bukan bakat! Sorry. Lagipun Dee adalah juga usaha.  Takdalah bakat semata.

Maria: Amboi! Nama Maria pun diangkat.

Dahlia: Hahaha. Good for you. Baguslah,kita sekarang dah ada ustazah. Kata-katanya sungguh memberangsangkan sehingga terus membawa Dee ke jalan yang lurus lagi cerah Cewwah! Lia pula yang berpuitis. Kita suda tukar shift, Aleya! Hahahahhaha.

Shasha: Hye, korang!

Maria: Hye, Sha! Lambatnya datang? 8.15 dah! Lagi 15 minit nak masuk kelas dah. Asal lambat? Selalu 8.45 dah terpacak depan Achik kantin tu. Nak tuntut makanan.

Shasha: Sorrylah.Tadi terlajak tidur. Sha dah bangun dah kol 4,belajar. Tapi tertidur pulak. Maklum...tak biasa...

Aleya: Baguslah.

Diana: Aik, ingat dah pandai,tak payah belajar dah?[nada sinis] Dah last day exam  baru...

Shasha: Tak payahlah sindir-sinidir!

Aleya: Entah Diana ni! Tak baik tau!

Shasha: Takpe,Al. Sha faham. Lagipun tu salah Sha. Sha tau,Sha mengaku. Sha sedar. Walaupun Sha tau semua ni agak terlambat. Because of that, Sha nak minta maaf kepada korang semua. Will you all forgive me?

Maria: Aww....of couse we will forgive you! Thank goodness you are back!

Aleya:  Awak kan kawan kita.

Daniel: Eiuww!!  Apa ni peluk-peluk! Lesbian!!!!!!!

Diana: Heh! Memfitnah! Tak baik tau!

Daniel : Ye,ye. Sorry. Korang tahukan aku cuma bergurau! Ni asal plak ni? Berpelukan?

Maria: Eh,biarlah! Kitorang kan kawan! Suka hatilah!

Daniel: Yelah, kawan. Tapi kenapa? Hah, aku pun kawan kau, nape tak peluk aku?

Aleya: Eh,tak boleh!! HARAM!! Apa kau ni!?

Daniel: Kau ni! Aku taulah haram! Kau tak dgr ayat ak td? Taulah kawan,mesti ada sebab korang berpelukan. Aku nak tahulah. Ish,korang ni susah betul! Aku tanya satu soalan senang je,pendek je tp sekali korang panjangkan sampai ke sini pula! Dah kat mana ni,sesat bebenar!

Dahlia: Kitorang kat kafeteria sekolah. Tak sesat. Tahulah sekolah ni besar 'gedabak' tapi takkan kau boleh sesat plak!

Daniel: -_-"

Maria: Adalah sebab kita orang! Dahlah, kau pengawas kan?! Pergilah bertugas sana!

Daniel: Aku bukan pengawas! Dan aku tak bertugas. Aku ketua pengawas form 2 dan aku hanya meronda! Nampaknya sekarang masa amat mencemburui...

Maria: Ye tau, masa amat mencemburui kau, dan kau kena kembali bertugas! Go,go!

Daniel: Tak! Masa amat mencemburui korang. Masa untuk berada di kafe telahpun tamat sejak aku berdiri di sini lagi. Aku sebenarnya dtg sini bkn nak lepak ngan korang! Aku dtg sini  tuh, nak tolong bdak pengawas junior tu! Takut nak tegur korang!

Maria: Oh,really? Tapi kenapa?

Daniel: -_-" Tak tahu ke buat buat tak tahu? Awakkan anak pemilik sekolah ini!?

Maria: Owh, really? LOL! Cakap ngan dia, tak perlu takut. Saya tak makan orang. Saya pun manusia biasa.
Kalau saya buat salah, tegur saja. :) Saya baik.

Daniel: Baik ke?

Maria: -_-"

Daniel: Ok,ok fine!














No comments:

Post a Comment